Parabéns ao CEIP Vicente Risco por encher de música as flores

Comprácenos traer hoxe ás nosas páxinas un importante logro dun dos centros educativos con máis traxectoria dentro do noso barrio.
Semanas atrás, a prensa local fíxose eco do importante logro acadado por este centro, situado no barrio das flores.
Despois de moitos esforzos e moitas horas de dedicación, un dos programas estrelas deste centro, a súa orquestra “Son das Flores”, poderá facer realidade o seu soño de poder tocar na capital do estado. Algo que case deran por descartado, pero que grazas á colaboración do Concello de Vigo e da Consellería de educación vai ser posible.
Diante deste importante fito para a historia deste centro, quixemos poñernos en contacto con Sandra Fernández Fernández , a responsable do grupo “Son das flores”, e mestra de música do centro, para que nos contase algo máis deste feliz proxecto. Un proxecto que como ela mesma nos di se puxo en marcha no curso 2021/2022.
– En primeiro lugar, o de “Son das flores” ten que ver polo barrio onde estades inmersos o centro educativo?
– Pois si, eliximos ese nome polo de “son” como pertenza a este barrio e son como “sonido” das flores que son os nosos nenos e nenas, pois para este centro unha das nosas riquezas é a grande diversidade que temos. O noso cole querémolo ver coma un xardín onde cada un ten moito que aportar, e entre todos e todas logramos poñer o colorido e a riqueza do que día a día aportamos.
– Con só un ano de historia estades conseguido metas impensables; de cantos nenos e nenas está composto este “Son das Flores”?
– Na actualidade son 40 nenos e nenas, o que supón o 50% do noso alumnado de primaria; xa que o noso cole é un cole pequeniño, con moita rotación por diversas situacións familiares, de procura traballo e demais. Esta rotación tamén se reflicte na orquestra que oscila dependendo dos momentos, pero sempre andamos nesas cifras.
– Tedes feito un taller para facer os vosos propios instrumentos, non?
– Si, así foi como comezamos.
Foi un grande éxito. Foi un momento moi fermoso; conseguimos unir ás familias ao noso centro e levounos á satisfacción de ver como os nenos e nenas sentían a axuda dos seus pais e nais. Foi moi ilusionante. Non tiñamos medios para ter os instrumentos e fixémolos con cartón entre todos e todas. Ademais de personalizados cada un.
– É unha mostra máis da importancia que lle dades á diversidade.
– Pois si, con todo isto tamén queremos demostrar a importancia da diversidade que temos no noso centro e que nos enriquece día a día.
– Explícanos como é ese proxecto da viaxe a Madrid. Pensamos que foi toda unha sorpresa cando vos dixeron durante a actuación no Centro Cívico que podiades viaxar.
– Pois mira, coincidíronnos dúas actuacións en Madrid na mesma semana, unha en 14 de xuño e outra o 15. A actuación do 14 de xuño era co gallo do X aniversario da fundación Acción pola música, e invitábannos a participar no seu festival, nada máis e nada menos que no Auditorio Nacional na súa sala sinfónica.
Isto para nós era un soño e estivemos a preparar o noso repertorio.
– E que pasou?
– Ben, hai que dicir que este é un proxecto social e que se mantén coa colaboración de moitos voluntarios, coa xenerosidade de moitos particulares, coa colaboración altruísta de profesores, pero a verdade é que cartos, cartos non tiñamos. Conseguimos algo dalgúns particulares ou de fundacións como a Pandeia; pois ata o día do concerto en Teis non tiñamos asegurados os cartos, porque mover a unha orquestra de 40 nenos é moi custoso.
– E tivestes que descartar as actuacións?
– Si, dúas semanas ante xa desbotáramos a do Auditorio Nacional porque supoñía quedar moitas noites en Madrid, pero nos quedaba a outra actuación na que os nenos estaban moi ilusionadas; pedimos axuda ao Concello e a Consellería e precisamente a semana pasada nos confirmaron que si nos ían a apoiar.
E por iso marchamos o 14 e volveriamos o 16*. A viaxe xestiona o concello pero a Xunta tamén vainos a dar unhas partidas para o mantemento da orquestra para o curso que vén.
*A entrevista realizouse dous días antes da saída para Madrid.
– Por fin se fixo realidade ese soño.
– Pois si, por fin se fixo realidade despois de dous anos.
Nota de redacción: Cando estabamos celebrando esta entrevista entrou unha nena de 3o de primaria con 8 aniños que nos interrompeu dicindo en alto “ Profe só faltan dous días”.
– Vese a ilusión que lles fai.
– Si, fixarvos que nesta orquestra hai nenos desde os seis anos ata os 12-13; de feito hai nenos que saen do colexio e piden seguir.
– E o futuro?
– Pois a verdade e que vendo que imos tendo axuda estámonos a propoñer abrir este proxecto máis alá do propio colexio. Poder contratar ao profesorado para darlle unha calidade formativa aos nenos. Eu son positiva en tanto a que este proxecto se poida abrir ao barrio, porque pensamos que é un labor moi importante no social.
A verdade é que sí, estamos diante dun grande proxecto no noso barrio, que nace dun centro educativo; comprometido co seu entorno e cunha grande iniciativa educativa.
Parabéns polo tanto a este centro do CEIP Vicente Risco. Un centro público onde a diversidade e a educación en valores están día a día presentes. Un cole de Paz e Amor como moitos o describen.
Que sigan mostrando ese cariño e dedicación polo ensino e polos nenos e nenas que alí conviven.
E grazas por atender a chamada de Aquí Teis.